دقايق مىرسد سپس به تدريج رو به كاهش مىگذارد تا پائيز ودر بقيه فصول سال نيز تغيير محسوس ندارد . بنابراين مدت زمان ميان غروب تا مغرب تجربى است وبه اختلاف عرضها متفاوت مىگردد از اين رو هر اندازه عرض آفاق زيادتر گردد عبور حمره از سمت الرأس مدت بيشترى مىطلبد . از سوى ديگر روايات فراوانى براي اين قول وجود دارد كه از جمله آنها روايت ابن أبي عمير از امام صادق عليه السّلام است امام عليه السّلام مىفرمايد : وقت غروب آفتاب ووجوب افطار روزه آن است كه روبروى قبله بايستى وجوياى حمره‌اى شوى كه از مشرق بالا مىآيد آن گاه كه حمره از بالاى سر به جانب مغرب گذشت افطار واجب مىشود وخورشيد غروب كرده است . « قال : وقت سقوط القرص ووجوب الافطار من الصيام ان تقوم بحذاء القبلة وتتفقد الحمرة التي ترتفع من المشرق فإذا جازت قمة الرأس إلى ناحية المغرب فقد وجب الافطار وسقط القرص » همچنين عبد الله بن وضاح به سند موثق نقل مىكند به عبد صالح ( امام معصوم ) نوشتم : قرص خورشيد فرو رفته ، شب رو آورده وارتفاع آن زياد مىشود خورشيد از ما پنهان مىگردد سرخى فوق كوه بالا مىآيد مؤذن‌ها اذان مىگويند ، آيا در اين هنگام نماز بگذارم واگر روزه باشم افطار كنم يا منتظر باشم تا حمره‌اى كه فوق كوه است از بين برود ؟ امام در پاسخ نگاشت : رأى من درباره پرسش تو آن است كه منتظر بمانى تا حمره از بين برود ودر امر دينت احتياط كن « قال : كتبت إلى العبد الصالح ، يتوارى القرص ويقبل الليل ، ثم يزيد الليل ارتفاعا وتستتر عنا